Normal for me, not for others : experiences of young adults born to “advanced-age” parents

Doelstelling: Deze studie had tot doel de ervaringen van jongvolwassenen die zijn opgegroeid met bejaarde ouders in België kwalitatief te onderzoeken.

Achtergrond: De gemiddelde leeftijd waarop mannen en vrouwen kinderen krijgen, is gestegen. Dit heeft geleid tot bezorgdheid over de nakomelingen, onder meer over de mogelijkheid dat zij opgroeien met ernstig zieke ouders of op jonge leeftijd hun ouders verliezen. In het debat wordt echter grotendeels voorbijgegaan aan de ervaringen en perspectieven van de kinderen.

Methode: Er werden semigestructureerde interviews gehouden met 10 jongvolwassenen (in de leeftijd van 18-30 jaar), voornamelijk studenten, die ten minste één bejaarde ouder hadden (40+ jaar op het moment van de geboorte van hun kind). De interviews werden geanalyseerd met behulp van interpretatieve fenomenologische analyse.

Resultaten: Er werden drie hoofdthema’s geïdentificeerd. Ten eerste beschouwden de deelnemers hun ouders doorgaans als ‘normaal’ en hechtten ze weinig belang aan de leeftijd van hun ouders. Ten tweede waren sociale gebeurtenissen herhaaldelijk in tegenspraak met de perceptie van normaliteit van de deelnemers. Ten slotte waren voor verschillende deelnemers leeftijdsverschillen informatief bij het beoordelen van hun familiebanden.

Conclusie: De jongvolwassenen in dit onderzoek werden gedwongen om te laveren tussen hun gevoel van normaliteit en de maatschappelijke normen die dit gevoel uitdaagden.

Implicaties: Er moet meer aandacht worden besteed aan de manier waarop kinderen van oudere ouders worden beïnvloed door sociale vooroordelen. De leeftijd van de ouders is een factor die moet worden bekeken in de bredere context van verschillende gezinskenmerken, en omdat gezinsstructuren steeds diverser worden, is het van het grootste belang om deze diversiteit in de samenleving verder te normaliseren.

Objective: This study sought to qualitatively explore the lived experiences of young adults who grew up with advanced-age parents in Belgium.

Background: The average age at which men and women have children has increased. This has given rise to concerns about the offspring, including the possibility of growing up with severely ill parents or experiencing parental death at a young age. However, the debate largely neglects the lived experiences and perspectives of the children.

Method: Semistructured interviews were conducted with 10 young adults (aged 18–30 years), predominantly college students, who were born to at least one advanced-age parent (40+ years at the time of their child’s birth). The interviews were analyzed using interpretative phenomenological analysis.

Results: Three main themes were identified. First, participants typically viewed their parents as “normal” and attached little significance to their parents’ age. Second, social events repeatedly contradicted the participants’ perceptions of normality. Finally, for several participants, age differences were informative in assessing their family ties.

Conclusion: The young adults in this study were impelled to navigate the tension between their sense of normality and societal norms that challenged it.

Implications: Greater attention must be given to how children born to advanced-age parents are affected by social prejudice. Parental age is a factor that should be considered within the broader context of various family characteristics, and because family structures continue to diversify, it is paramount to further normalize this diversity in society.