A habitus of instability: youth homelessness and instability.

Abstract

Het concept van ‘habitus’ wordt gerelateerde aan (pertinente) onzekerheid om de ‘lived experiences’ van dakloze jongeren te analyseren. De onderzoeker heeft 18 jongeren geïnterviewd tussen de 16 en 23 jaar oud die dakloosheid (hebben) ervaren. Een meer omvattende bevinding van de onderzoeker betreft de vaststelling dat de onzekerheid van het dakloze bestaan vaak blijft voortduren en een rol speelt in de ervaringen van de jongere, zelfs al lijkt hij/zij in een meer stabiele situatie te zijn beland – het is daarom dat de onderzoeker ijvert voor de term ‘habitus’. De strategieën die zij gebruiken om om te gaan met hun problemen, hebben immers allemaal betrekking op deze blijvende onzekerheid welke de respondenten min of meer hebben geïnternaliseerd. Dit blijkt ook uit hun toekomstverwachtingen.

This research introduces the concept of a habitus of insecurity to account for the lives of homeless young people. It outlines how conditions of existence are internalised and how homeless young people come to expect and in turn recreate instability in their lives. This research addresses the internalisation and naturalisation of experiences of instability, insecurity and marginalisation and how people can come to subjectively aspire to what they are socialised to see as objectively probable or ‘for the likes of them’. The research draws on ethnographic research and participant observation to examine the complex lives of homeless young people and how they are shaped by instability and insecurity inculcated before, during and after experiences of homelessness. This research highlights that people should not be defined merely by their experiences of homelessness of housing status, but by the complex array of conditions that shape their lives.